kempo_achtergrond2

Wat is karate

Karate is van origine een Okinawaanse krijgskunst en valt onder de categorie ‘harde vechtkunsten’. Wanneer men een gemiddelde karate-demonstratie in Europa aanschouwd dan komt men echter al snel tot een heel andere conclusie. De traditionele wedstrijdvariant die wij hier kennen ziet er doorgaans saai, stijf, ouderwets en zelfs ineffectief uit. De nadruk ligt binnen de meeste karatescholen tegenwoordig vaker op het sportelement zoals het non- tot semi-contact gevecht (kumité) en loopvormen (kata). Vanwege het ernstig vertekende beeld dat hierdoor ontstond heeft het originele en oorspronkelijke karate veel moeten inleveren op populaire trap- en stootsporten zoals kickboksen en thaiboksen. Een eeuwige zonde, want karate is in zijn oorspronkelijke vorm juist zéér effectief en zelfs gevaarlijk te noemen.  Het werd namelijk nooit als sport ontwikkeld, maar als een ware kunst om te overleven in situaties op leven en dood!

In het echte originele Karate kent men, naast trap- en stoottechnieken, dan ook grijp- en worsteltechnieken (tuité), een ruim arsenaal aan klemtechnieken (kensetsu), doelgerichte aanvallen Kyokushin-Karateop zenuwpunten (kyusho-jitsu), de beruchte dodenaanraking (tenketsu, ook wel bekend als dim-mak),  geheime kennis van de ‘bubishi’ (ook wel de bijbel van het karate genoemd) trainingen met diverse wapens (kobujutsu of kobudo), full contact gevechten (kumité), loopvormen (kata) vergezeld met uitleg van zeer realistische technische applicaties (bunkai), een uitgebreid fitnessprogramma (hojo undo), lichaamshardingstechnieken (makiwara) breektechnieken (tamashiwara), geneeskrachtige kruidenleer (yagen), ademhalingstechnieken, levensfilosofie (tetsugaku) en meditatie (meiso).

Dit alles maakt binnen Sam Lung Martial Arts tot op de dag van vandaag deel uit van ons lesmateriaal. Hierin zijn wij vrij uniek! De karatestijl die wij binnen onze school beoefenen is het Goju-ryu Karate (met invloeden vanuit het Kyokushinkai-Karate en Gosoku-ryu Karate).

Geschiedenis van het karate

Doordat het Karate tot aan het begin van de 21e eeuw was verboden werd het lange tijd in het geheim beoefend. Voorheen droeg deze Okinawaanse vechtkunst namen als Tomari-te, Naha-te en Shuri-te. Door handelsreizigers werd er onderling veel kennis uitgewisseld. Kempo Karate was in eerste instantie de naam die in de jaren ’20 van de vorige eeuw werd gegeven aan de Okinawaanse methodes van voet- en vuistvechten. Het Japanse woord kempo verwijst naar het Chinese Quan-Fa, ofwel Kung Fu. Het woord karate, dat nu “lege hand” betekent, betekende in eerste instantie letterlijk vertaald ‘Chinese hand’. Na de Japanse overname van het koninkrijk Okinawa moesten echter alle sporen van Chinese invloeden worden gewist. Het Okinawaanse Karate is dan ook anders dan het Karate dat men op het Japanse vasteland aantreft. Minder rigide en ook de bewegingen zijn meer vloeiender waardoor de invloeden van het Chinese Kung-Fu zichtbaar worden. Toen in de jaren ’30 van de vorige eeuw de Japanse Butotukai diploma’s begon te verstrekken schoten de ‘nieuwe stijlen’ als paddenstoelen uit de grond. Tot die tijd was er, ondanks de verschillen, slechts één naam namelijk gewoon ‘Karate’.