bovenste_6

Ninjutsu

Taijutsu (letterlijk vertaald “techniek van het lichaam” of “lichaamstechniek”) is de effectieve vechtstijl die uit de ongeslepen oude oervorm Kumi-Uchi is ontstaan. Kumi-Uchi is tevens de voorloper van Ju-Jitsu, waarin men ook technieken en tactieken aantreft die men bij Karate en Aiki-Ju-Jitsu, de voorloper van het moderne Aikido terugvindt. Ju-Jitsu werd gebruikt door de samoeraikrijgers. Taijutsu was de vechtmethode die gebruikt werd door de Japanse ninja-krijgers, ofwel spionnen. De vechtkunst is dan ook slechts een klein onderdeel van het allesomvattende Ninjutsu, een zeer geavanceerde vorm van guerilla-oorlogsvoering. Taijutsu kan het best omschreven worden als een ‘worse case scenario’ zelfverdedigingsvorm. Hoe korter het gevecht, hoe beter. En dat is logisch want de ninja-krijgers waren immers bij vrijwel alle historische gebeurtenissen in de minderheid en zochten dus zelden een fysieke confrontatie op. Werden zij echter betrapt tijdens een heimelijke missie, dan was het voor de ninja zaak om zich zo snel mogelijk in veiligheid te brengen, kosten wat het kost. Lukte dit niet dan stond hem/ haar gegarandeerd vreselijke martelingen en een wisse dood te wachten!

Ju-Jitsu en Taijutsu zijn als familie te vergelijken als ‘de edele’ en ‘niet edele’ zijde van het gevecht. Beiden worden in één les binnen onze school beoefend aangezien de Bujinkan gebaseerd is op 9 tradities waarvan er 6 van samoerai-scholen en 3 van ninja-scholen afkomstig zijn. In Taijutsu spelen dus juist de technieken, tactieken en combinaties een rol die bij het ontstaan van Ju-Jitsu welbewust (wegens het gevaar op botbreuken, ontwrichtingen en erger) uit het repertoire werden gehaald. Het Ju-Jitsu werd immers vaker gebruik voor arrestaties door de Japanse politiekorpsen. De beoefenaars van deze methode maken tijdens de trainingen dan ook intensief gebruik van wapens, ofwel Happo Biken Jutsu. Bij  Ju-Jitsu heet dit onderdeel Nippon Koryu. Taijutsu is heel typerend door haar explosiviteit.  Waar een beoefenaar van Aikido, Ju-Jitsu of Judo redeneert dat hij zijn tegenstander niet te veel schade mag berokkenen, denkt een beoefenaar van Taijutsu helemaal anders. Wie hem kwaad wil berokkenen, moet zonder aarzeling keihard uitgeschakeld worden, het is “hij of ik”. Dit wil echter niet zeggen dat de leerlingen van deze methode een verkeerde mentaliteit aanleren.

Nihon Koryu – de militaire wapenkunsten

De wapens uit het Nihon Koryu,  ofwel de Japanse wapenkunsten, bestonden daarentegen hoofdzakelijk uit daadwerkelijk voor de strijd ontwikkelde wapens die gebruikt werden door o.a. de Japanse samoeraikrijgers, ninjakrijgers en de feodale beveiligings- en politiekorpsen. In deze zin zijn deze dan ook sterk afwijkend en veelal veel dodelijker dan die van het Ryukyu Kobudo. Daar waar kobudo op Okinawa veelal gepaard ging met beoefening van Karate, werd het Nihon Koryu vooral in combinatie beoefend met Taijutsu. Enkele voorbeelden van inheemse Japanse wapens zijn de katana (samoeraizwaard), tanto (mes), jutte (een metalen staaf met een kleine zijhoorn), kusarigama (een sikkel met een lange ketting), chikiriki (een lange stok met een ketting en een bal), yawara (handpalmstokje om zenuwslagen mee uit te delen), tessen (ijzeren waaier), naginata (hellebaard), yari (speer), en shuriken en shaken (werppinnen en -sterren).

Waarom trainen met wapens?

Evenals in de tijd van de samoerai-krijgers gelden vandaag de dag nog steeds zeer strenge wapenverboden. En maar goed ook. Ook in deze tijd horen we nog regelmatig schrikbarende verhalen over personen die door wapengeweld om het leven zijn gekomen. Om deze reden wordt het Nihon Koryu als verdedigingskunst vandaag de dag nog steeds in leven gehouden. Het zogenaamde “eerlijke gevecht” heeft namelijk nooit echt bestaan. Indien een man met een lengte van 2 meter en een gewicht van 120 kilo (persoon 1) het tegen een man opneemt die slechts 1.68 m. lang is en 68 kilo weegt (persoon 2), dan is alle eerlijkheid al bij voorbaat verdwenen. Dergelijke ongelijke gevechten worden van oudsher wel vaker beslist met wapens. Want wie is er nu werkelijk laf? Persoon 1 die persoon 2 moedwillig tot zijn slachtoffer wil maken? Of persoon 2 die zich ongevraagd en op alle mogelijke wijze tracht te verdedigen in een ongelijke strijd tegen persoon 1? Ieder mens heeft het volste recht om zichzelf en zijn naasten op iedere mogelijke manier te beschermen tegen geweld. Een training in Nihon Koryu leert de beoefenaars niet alleen om letterlijk alles in zijn omgeving als wapen te leren herkennen en gebruiken, maar het maakt hen ook minder angstig voor wapens die tegen hen worden gebruikt. Ook worden de reflexen van een persoon vele malen scherper, wordt de pijngrens aanzienlijk verhoogd en nemen inzichten in ongewapende technieken en tactieken enorm toe. Feitelijk gezien ligt een training met wapens in het verlengde van iedere serieuze beoefening van de krijgskunsten.

In 2014 publiceerde Patrick Baas een 284 pagina’s tellend boek genaamd: “Kobudo, wapenkunsten van Ryukyu en Japan”  waaraan Soké Masaaki Hatsumi, Soké Takayuki Kubota, Hanshi Tetsuhiro Hokama en Kancho Jon Bluming hun persoonlijk voorwoord verleenden.

Ninjutsu (vertaald “de kunst van het verbergen” of “de kunst van terughoudendheid”) is absoluut geen vechtsport of een krijgskunst. Het is een oude vorm van guerrilla-oorlogsvoering waarbij de beoefenaars, oor hun geruisloze manier van werken, vaak werden ingezet als spionnen en aanslagplegers. Door hun zeer gevreesde optredens kregen zij namen als shinobi en (later) ninja toebedeeld. De ninja waren namelijk buitengewoon gespecialiseerd in spionageactiviteiten, het onzichtbaar plegen van moordaanslagen, camouflagetechnieken, vermomming, infiltratietechnieken, ontsnappingstechnieken, misleidingstactieken en tactische oorlogvoering. Zij waren experts in het gebruik van explosieven, giffen, medicijnen en talloze wapens waaronder zwaard, speer, pijl en boog en shuriken (werpsterren en pijlstukken). Volgens diverse historische bronnen reikte hun kennis zelfs tot het gebruik van hypnose, gedachtenlezen, illusionisme en zwarte magie. Het mag voor zich spreken dat deze middeleeuwse guerrillastrijders, die door de bevolking als ni-hin (niet menselijk), duivelse geesten en demonen werden beschouwd, ook zeer bedreven waren in het ongewapende gevecht. Deze vechtmethode noemde zij Taijutsu (ook wel Jutaijutsu genoemd) en is enigszins vergelijkbaar met het bekendere Jujitsu. Alle door de ninja beoefende expertises werden vanzelfsprekend in het diepste geheim beoefend, aangezien hen bij ontdekking ernstige martelingen en een zeer langzame dood te wachten stond.

Geschiedenis

Volgens diverse historische bronnen zou het Ninjutsu-concept ontstaan zijn in China, waar soortgelijke strijders zich in de 16e eeuw onder de naam Lin Kuei (letterlijk vertaald: bosdemonen), ook wel Ren Shu genaamd, diep in de bossen verscholen. De Lin Kuei krijgers zouden op een bepaald moment in de geschiedenis zijn gevlucht naar buurlanden als Japan en Korea waar zij hun guerrillakunsten doorgaven aan lotgenoten op het platteland. De guerrillakunst zou sterk geïnspireerd zijn door de werken van de Chinese generaal Sun Tzu die ‘De kunst van het oorlogsvoeren’ schreef. In de Japanse provincies Iga en Koga werd de guerrillakunst sterk beïnvloed door de Boeddhistische Yamabushi (bergmonniken). Niet alleen de Lin Kuei-krijgers hadden de reputatie “bosdemonen” te zijn. Al snel werd ook van de ninja beweerd dat zij familie waren van de zogenaamde tengu (Japanse bosdemonen). Er zijn enkele geheime klassieke manuscripten uit de 16e en 17e eeuw bewaard gebleven zoals de Shōninki, Bansenshukai en Ninpiden waarin het Ninjutsu uitvoerig werd beschreven. Zoals vermeld verspreidde de guerrilla-oorlogskunst zich via de Lin Kuei-krijgers zich ook naar Korea waar het de naam Gun Shin Bup kreeg. De beoefenaars noemde men Sul Sa. In tegenstelling tot in China en Japan was het Gun Shin Bup echter voorbehouden aan de Hwarang, ofwel de elitaire riddersklasse.

Belangrijke aanvulling

Een guerrillakunst leer je niet binnen de muren van een sportschool. Wij beperken ons primair tot het Taijutsu (ongewapende gevecht) en Nihon Koryu (gewapende gevecht). De minimale leeftijd voor beoefening is 16 jaar. Dat Ninjutsu geen kinderspel betreft mag duidelijk zijn. Deze kunst wordt dan ook niet automatisch aan iedereen doorgegeven. Slechts een select groepje van Taijutsu-beoefenaars zal worden toegelaten tot dergelijke specifieke kennis en training. Volgens Soke Dr. Masaaki Hatsumi zijn er drie zaken van cruciaal belang voor het beoefenen van ninjutsu, namelijk Sainou (talent), Kokoro (een zuiver hart) en Utsuwa (capaciteit). Starten met trainen in Taijutsu geeft dus geen garantie dat je ooit het Ninjutsu zult gaan bestuderen binnen onze school.

Een Taijutsu-training bestaat uit verschillende onderdelen zoals o.a. koppo-jutsu (het aanvallen van de botten, koshi-jutsu (het aanvallen van de spieren en zwakke plekken op het lichaam), Jutai-jutsu (werp-, worstel- en verwurgingstechnieken) en dakentai-jutsu (stoten, slaan, trappen en blokken), junan-taiso (lichaamsconditionerings- en ademhalingsmethodes) en taihen-jutsu (acrobatiek, standen en ontsnappingsmethodes).

De door ons aangeboden budosporten worden niet op rigide traditionele wijze beoefend. Realistische zelfverdediging staat centraal in iedere budosport die wij u aanbieden. Trap- en stoottechnieken, klem- en verwurgingstechnieken, grondvechten, wapengebruik en anti-wapentechnieken zijn een onderdeel van iedere door ons onderwezen budosport. Uiteraard biedt de ene stijl u meer van het ene dan het ander en daarom bieden wij u ook een ruimere keuze. Zo hebben wij voor iedereen wat. Naast het fysieke gedeelte besteden wij tevens veel noodzakelijke aandacht aan de psychologie van een gevecht en het op voorhand herkennen en doorzien van conflictsituaties. Zo leren wij onze leerlingen om hun ademhaling, hartslag en adrenaline te beheersen. Alles is praktisch toegespitst op de hedendaagse realiteit. We bouwen immers aan het heden en de toekomst en kunnen dan onmogelijk aan het verleden. Laat u dus niet in verwarring brengen door de onderstaande historische begrippen.

De 18 onderdelen van training:  Ninja Juhakkei en Bugei Juhappan

Volgens de boekrollen van de Togakure-ryu, waaruit de Bujinkan is ontstaan, zijn er 18 disciplines waarin de beoefenaars van Ninjutsu zich trainen, namelijk: Ninja Juhakkei (de 18 disciplines voor de ninja) en Bugei Juhappan (de 18 vechtkunsten van de samoerai).

De 18 disciplines bestaan uit:

  1. Bajutsu (paardrijden)
  2. Bojutsu (stok- en stafvechten)
  3. Boryaku (tactieken)
  4. Chi-mon (geografie)
  5. Choho (spionage)
  6. Henso-jutsu (de kunst van het vermommen)
  7. Inton-jutsu (technieken om te ontsnappen en verbergen)
  8. Kayaku-jutsu (brandstichttechnieken)
  9. Ken-jutsu (zwaardvechten)
  10. Kusarigama-jutsu (technieken met de sikkel en ketting)
  11. Naginata-jutsu (hellebaardvechten)
  12. Seishinteki-kyoyo (spirituele ontwikkeling)
  13. Shinobi-iri (technieken en tactieken voor heimelijke infiltratie)
  14. Shuriken-jutsu (werpwapentechnieken)
  15. Sojutsu (speervechten)
  16. Sui-ren (watertraining)
  17. Taijutsu & Ju-Jitsu (ongewapend vechten, ofwel Jutaijutsu)
  18. Tenmon (meteorologie)

Veiligheid tijdens de beoefening

Het oefenen van met name bepaalde subtielere technieken dient doorgaans veelvuldig herhaald te worden voordat de technieken uit deze gevechtskunsten effectief kunnen worden toegepast.  In het algemeen geldt: bij het trainen van elke vechtsport zal het nooit om Tekkokagieen echt gevecht gaan. Ten behoeve van een veilige beoefening worden technieken niet tot het alleruiterste door-gezet en de effecten ervan deels gesimuleerd. Als voorbeeld: de beoefenaar geeft tijdens de training zijn of haar trainingspartner niet voluit een knie in het kruis; de partner suggereert in plaats daarvan het effect door dubbel te slaan waardoor de rest van de techniek kan worden uitgevoerd.

Ninjutsu buitentrainingen

Voor het beoefenen van Ninjutsu worden speciale buitentrainingen georganiseerd waarbij geen rekening wordt gehouden met jaargetijden, weersomstandigheden en/of tijdstippen. Trainingen vinden plaats in o.a. bos-, duin- en/of waterrijk gebied, alsook in stedelijke gebieden.

De Ninjutsu-trainingen zijn niet voor iedereen toegankelijk. De leraar selecteert enkel de hiervoor geschikte leerlingen uit de Taijutsu groep.

Taijutsu-training in Sam Lung Martial Arts
Historie van het ninjutsu (documentaire)
Ninjutsu-meester in beeld
Taijutsu demonstratie met Soke Dr. Masaaki Hatsumi
Taijutsu les in de Hombu te Atago, Japan.
Demo-beelden uit 1993 met Shidoshi-ho Patrick Baas

Ninjutsu in speelfilms:

Ninja-Assassin (2009)
Pray for Death (1985)

De stroming die wij binnen Sam Lung Martial Arts beoefenen is van origine afkomstig van de Bujinkan. Echter maken wij inmiddels deel uit van Seishinkai Ju-Jitsu International.

SAM LUNG MARTIAL ARTS is officieel lid van:

Seishinkan-logo-Japan  Bujinkan   

LERAREN EN ASSISTENTEN: