Chanbara

Chanbara (チャンバラ) betekent letterlijk vertaald ‘zwaardvechten’. Sports Chanbara, ook weleens ‘Spochan’ genoemd, werd geboren toen in 1971 een pamflet werd gepubliceerd door Tetsundo Tanabe, de bedenker en huidige president van de ISCA, ofwel de International Sports Chanbara Association. De pamflet (Showa 46) bevatte technieken die hoofdzakelijk vanuit de wereld van de zelfverdediging waren ontwikkeld. In die zin was het dus in eerste instantie vergelijkbaar met het Kenjutsu, waaruit ook de wat oudere sport Kendo werd ontwikkeld. In 1973 werd de All Japan Goshindo Federation opgericht en er werden al snel kleinschalige wedstrijden en informatieve activiteiten gehouden. Inmiddels telt de ISCA zo’n 300.000 leden en zo’n 4000 gecertificeerde instructeurs. In Japan is Chanbara inmiddels populair van Hokkaido tot en met het Ryukyu eiland Okinawa.

Het was het begin dat meneer Tanabe niet de beperkte sporten opmerkte, maar de Chanbara die speelde met stokken vast en rondrende rond het terrein van heiligdommen en door de velden, in de bergen, wild en vrij.
Hij ontwikkelde nieuwe hulpmiddelen en regels, en toen werd Sports Chanbara een moderne sport.
Door dit te doen plaatste hij Sports Chanbara op het podium van Sports World als een modern Chanbara-spel dat op een veilige en eerlijke basis in sporthallen wordt gespeeld.
De wapens zijn zachte stokken genaamd luchtzachte zwaarden. De inhoud daarvan is lucht die over de hele wereld bestaat.
Met de introductie van deze wapens kunnen mensen over de hele wereld nu op gemeenschappelijke basis spelen.
Vóór de uitvinding van zachte luchtwapens konden spelers niet op eerlijke basis concurreren met de eerdere sponszwaarden die qua consistentie en materiaal in de verschillende landen en districten varieerden.